W sierpniu tego roku wraz z Niewiarowiczem obrabował w pobliżu Wasiliszek z bronią w ręku troje Żydów spośród sześciorga pasażerów kolejki konnej i pobił obrabowaną kobietę kolbą rewolweru. Zawiadomiona przez znajomą kochanki Niewiarowicza policja aresztowała obu w Nowej Wilejce, a sąd – mimo wysiłków adwokata Adama Pragiera (członka Rady Naczelnej Polskiej Partii Socjalistycznej) – skazał na karę śmierci (na Wileńszczyźnie wyroki wydawały wówczas sądy doraźne, stąd wymiar kary). Awanturników uratowała wywiadowcza przeszłość Piaseckiego – dzięki interwencji Oddziału II SG WP prezydent Ignacy Mościcki zamienił wyrok na 15 lat więzienia. Karę odbywał początkowo w Lidzie, później w Rawiczu, w Koronowie i na Pawiaku w Warszawie, wreszcie trafił do Więzienia Ciężkiego na Świętym Krzyżu. Był niepokornym więźniem, organizatorem buntów więziennych, przez co często zamykano go w izolatce (łącznie spędził w niej 2 lata). Zapadł na gruźlicę.