Pozostałe grunty zostały przydzielone chłopom, którzy przez pierwsze 14 lat byli zwolnieni z obowiązku czynszowego, po czym jego wysokość ustalono na pół grzywny. Założycielem wsi był Jan z Rogóża, miejscowości położonej w pobliżu Lidzbarka. We wsi powstały młyn zbożowy oraz karczma. 26 stycznia 1364 roku biskup warmiński zezwolił na budowę dodatkowego młyna przeznaczonego do wyrobu lin oraz tłoczenia oleju. Pierwszy kościół we wsi był drewniany i nosił wezwanie św. Marty. Większość mieszkańców stanowili Prusowie, co przyczyniło się do stopniowego upowszechnienia pruskiej nazwy Strowangen. Nazwa ta zaczęła być stosowana równolegle z niemiecką nazwą Schoneflys, oznaczającą „piękny potok”. Pruska nazwa wywodziła się z połączenia litewskiego słowa srovė lub łotewskiego strāve, oznaczającego potok, oraz pruskiego wangus, oznaczającego dąbrowę.