W 1916 roku był remontowany w doku w Kronsztadzie.
Po wybuchu burżuazyjnej rewolucji lutowej w 1917 roku i abdykacji cara Mikołaja II, lodołamacz został opanowany w Piotrogrodzie (dawnym Petersburgu) przez żołnierzy Wołyńskiego Pułku Gwardii i 15 marca 1917 roku przemianowany na „Wołyniec” (od Wołynia). Następnie po rewolucji październikowej w listopadzie tego roku został przejęty przez władze radzieckie, podobnie jak inne jednostki na Bałtyku. Z powodu ofensywy niemieckiej na Rewel (dawna nazwa Tallinna) władze radzieckie zdecydowały w lutym 1918 roku ewakuować stamtąd jednostki Floty Bałtyckiej do Helsinek przez zamarzniętą Zatokę Fińską i „Wołyniec” asystował w wyprowadzeniu z portu 24 lutego na redę statków i okrętów i doprowadzeniu ich w dniach 25–27 lutego do Helsinek. Po drodze, 26 lutego lodołamacz przetransportował oddział marynarzy z krążownika „Admirał Makarow” na wyspę Nargen w celu zniszczenia znajdujących się tam rosyjskich baterii nadbrzeżnych. Następnie, wobec konieczności dalszej ewakuacji, między 12 a 17 marca wraz z „Jermakiem” przeprowadził okręty pierwszego rzutu w tzw. lodowym przejściu z Helsinek do Kronsztadu, oswobadzając przy tym okręty, które utknęły. 15 i 16 marca „Wołyniec” musiał popychać „Jermaka” w tandemie w celu przebicia się przez gruby lód.