Ponownie wyruszyła do Rosji we wrześniu 1890, podróżując od południa. Przybyła najpierw na Bliski Wschód, aby w Aleksandrii, Jerozolimie i Konstantynopolu zapoznać się z warunkami opieki oferowanej tam chorym na trąd. Przez Morze Czarne dotarła do Gruzji i Tbilisi, gdzie opowiedziano jej o ciężkim losie trędowatych na Syberii, szczególnie w Jakucji, wypędzanych z domostw i pozbawianych wszelkiej opieki. Parokrotnie w trakcie tej podróży opowiadano jej, że we wschodniej Syberii rośnie zioło, mające rzekomo wspomagać leczenie lepry. Dotarła do Moskwy w listopadzie 1890, zupełnie nieprzygotowana, jak sama przyznała, na rosyjską zimę. Sporo starań i konsultacji kosztowało ją skompletowanie stroju, który gwarantowałby osłonę przed syberyjską zimą. Jego szczegółowemu opisowi wiele miejsca poświęciła i ona sama w swojej książce, i jej biografowie. Podróż na Syberię (luty 1891-grudzień 1891) mały|Na saniach na Syberii|257x257px