Klasztor St. Blasien (niem. Kloster St. Blasien) – dawna placówka zakonu benedyktynów znajdująca się w niemieckim mieście St. Blasien. Główną częścią kompleksu jest klasycystyczny kościół św. Błażeja, określany potocznie mianem Schwarzwälder Dom (katedry szwarcwaldzkiej).
Historia Pierwsza wzmianka o klasztorze benedyktynów na terenie dzisiejszego St. Blasien pochodzi z IX wieku. Wedle tradycji założycielem placówki był Reginbert von Seldenbüren. Pierwszym historycznie udokumentowanym opatem był Werner I, kierujący placówką w latach 1045–1069. 8 czerwca 1065 król Henryk IV Salicki nadał klasztorowi przywilej immunitetu. W latach 70. XI wieku wspólnota utrzymywała kontakty z i przyłączyła się do rozwijającego się tam ruchu reformatorskiego, co skutkowało przekształceniem w klasztor podwójny i wprowadzeniem braci świeckich. Zakonnicy z St. Blasien wywarli w ten sposób wpływ na zakładane przez nich placówki i inne okoliczne klasztory (m.in. Ochsenhausen, Göttweig, Prüm czy Alpirsbach). W XII wieku zrezygnowano z dalszej działalności reformatorskiej i skupiono się na rozbudowie majątków ziemskich. 8 stycznia 1125 cesarz Henryk V przyznał klasztorowi królewską ochronę i nadał prawo do samodzielnego wyboru wójta kościelnego, uniezależniając go tym samym od woli biskupów Bazylei.