Jednak sezon 1989/90 przyniósł mu odrodzenie i pomimo przegranej w pierwszej rundzie mistrzostw świata z , zdołał odzyskać miejsce w pierwszej szesnastce, a następnie pod koniec sezonu 1990/1 awansować na siódme miejsce.
W 1992 roku Foulds został koronowany na mistrza , a także wygrał edycję 1992, pokonując Nigela Bonda, Jimmy’ego White’a i w drodze do finału, w którym pokonał Jamesa Wattanę 252–176 w finale opartym na sumie punktów. mały|Foulds i Jimmy White w wywiadzie z Shaunem Murphym po jego zwycięstwie nad Markiem Allenem Choć udało mu się utrzymać miejsce w pierwszej szesnastce do końca sezonu 1993/4, a także obecność w Tourze do 2003, to swój ostatni mecz jako zawodnik Main Tour rozegrał 13 stycznia 2003 r., zanim w wieku 39 lat zakończył karierę sportową.
Foulds na krótko powrócił jako zawodnik w listopadzie 2011 r. na Mistrzostwach Świata Seniorów (w wieku 48 lat), zanim ostatecznie przegrał z .
W swojej karierze Foulds zaliczył 88 breaków stupunktowych.