W miarę wzrostu napięć, albańskiej armii coraz trudniej było ochraniać 140-kilometrową granicę kraju z Jugosławią i radzić sobie ze stałym napływem kosowskich uchodźców do kraju.. Jednostki jugosłowiańskiej armii kontrolowały granicę w kilku obszarach, ale generalnie polegały na niedostępnym górzystym terenie, który utrudniał przekraczanie granicy. Wiele jednostek jugosłowiańskich wojsk pogranicznych cierpiało z powodu braku siły ludzkiej, a wojny w Bośni i Hercegowinie oraz w Chorwacji poważnie nadszarpnęły ich zasoby. Morale żołnierzy było niskie, żywienie często bardzo ubogie, a części zamienne do sprzętu używanego przez armię i policję trudne do zdobycia.
Władze Albanii były zaniepokojone próbami Serbii, aby oskarżać Albanię o wspieranie terroryzmu. Szacuje się, że armia albańska liczyła wtedy 4000–6000 żołnierzy, a Jugosławia miała dla niej „niewielki szacunek”.