W 2001 r. wydany zostaje album, już po rozpadzie grupy, przy współpracy z wytwórnią „Zima”, z tytułem takim jak nazwa kapeli – „Zakon Żebrzących”, który zawiera nagrania z sesji odbytej w sali prób w ciągu jednego dnia i jednej nocy. Jest to stosunkowo przypadkowe wydanie, gdyż nagrania tu zawarte kapela zrealizowała z chęci posiadania pamiątki, a nie stworzenia materiału na album.
Rozpad zespołu Grupa była kojarzona ze spożywaniem dużych ilości napojów alkoholowych, choć Szunio wyjaśnia w wywiadzie, że nie była to codzienność lecz weekendowa przypadłość, a w tygodniu każdy musiał oszczędzać, by móc wyjść na piwo czy inny trunek w czasie wolnym. Jednak ostatecznie to nadużycie alkoholu przez członków grupy stało się przyczyną jej rozpadu. W kapeli nie grał już Amper, który jeszcze za czasów istnienia Zakonu Żebrzących montował Acerbus Artifex, między innymi zapraszając do współpracy Szunia. W tym czasie w Jeleniej Górze zorganizowano koncert na rzecz osób niepełnosprawnych, a jednym ze współorganizatorów był właśnie Szunio. I akurat w tym okresie trafił on do szpitala. Jak relacjonuje, mimo próśb ordynator nie wydał mu zgody na przepustkę, w związku z czym wypisał się na własną prośbę. Dzięki temu w ostatniej chwili udało mu się dotrzeć na koncert.