Zakon Żebrzących – polski zespół muzyczny pochodzący z Gryfowa Śląskiego założony w 1986 r. pod nazwą Kaftan Bezpieczeństwa, później zmienioną na Zakon Żebrzących. Muzyka tworzona przez grupę zaliczana jest do punk rocka. Pierwszy album zespołu pod tytułem „Animal Liberation Front” został wydany w 1989 r. W następnych latach miał on wiele różnych wydań. W 2001 r. ukazało się wydawnictwo zatatuowane „Zakon Żebrzących”. Utwory zespołu znalazły się także na kilku składankach. Powstały również covery utworów kapeli wykonywane przez inne grupy muzyczne. Zaliczany jest do zespołów wyrosłych w ramach polskiej sceny punk lat. 80. XX wieku, ale i współtworzących rodzącą się scenę niezależną lat. 90. XX wieku. Doceniany jest za melodyjne kompozycje o staro punkowym brzmieniu, charakterystyczne wokale oraz sprawne i pełne energii wykonania utworów.
Historia Pierwsze fascynacje i inspiracje Pierwsze fascynacje punk rockiem pojawiły się, gdy Szunio od 1982 r. rozpoczął naukę w Jeleniej Górze, w jednej z tamtejszych szkół. To tam zetknął się on z ruchem punk. Do jednej klasy uczęszczał między innymi z Lalkiem, który również mocno fascynował się tą subkulturą oraz muzyką. Pośród innych inspiracji i źródeł fascynacji punk rockiem Szunio wymienia także audycję radiową pod tytułem „Cały ten rock” emitowaną w programie 3 Polskiego Radia, w ramach której w każdy wtorek prowadzący Marek Wiernik prezentował utwory zachodnich kapel punk rockowych, czy Rozgłośnia Harcerska, w której Tomasz Ryłko prezentował muzykę hardcore. A swoimi zainteresowaniami Szunio zaraził z kolei swoich kolegów z Gryfowa Śląskiego, pośród których wymienia Ampera, Blacky’ego, Pendzla, Juzefa.
Ważnym dla muzyków miejscem, także dla rozwoju zainteresowań muzycznych i później inspiracji twórczych, był Zgorzelec, stosunkowo blisko położony ich miejsca zamieszkania, w którym z racji jego położenia przy zachodniej granicy Polski, odbywały się liczne koncerty zespołów zagranicznych, ale też polskich, w organizacji których brylował Maken. W tym zakresie Szunio wymienia przykładowo takie kapele, których występy miał okazję oglądać, jak Fugazi, Oi Polloi, Shelter, Chumbawamba, Exit Condition, Jungle Medics, False Prophets, Verbal Assault, Bottom 12, Headcleaner, ARM, Alice Donut Impalumbia, Alians, Kult, Dezerter, Kolaboranci.
Powstanie zespołu W Gryfowie Śląskim, leżącym pomiędzy Zgorzelcem a Jelenią Górą, na Dolnym Śląsku, w 1986 r., został założony zespół muzyczny pod nazwą Kaftan Bezpieczeństwa. Decyzja o założeniu kapeli zapadła podczas wakacji wymienionego roku i w zasadzie oparta była na chęci znalezienia sposobu na fajne spędzanie wolnego czasu. W siedmiotysięcznym wówczas miasteczku bowiem jej założyciele nie widzieli zbyt wielu możliwości. Przy czym jedyną osobą z pierwszego składu, która miała jakieś doświadczenia muzyczne był Amper, który grał już na gitarze. Po skompletowaniu składu ustalono instrumentarium według następującego rozdzielnika: Pendzel – gitara basowa, Blacky – gitara, Jusef – wokal, Szunio – perkusja i Amper – gitara i wokal. Kolejny krok obejmował zdobycie niezbędnych instrumentów muzycznych. Pośród nich znalazły się zaś gitary – Muzima i Kosmos, gitara basowa – Luna, perkusja – Polmuz. Problematyczną sprawą okazało się jednak znalezienie miejsca do tworzenia i prób. Ze wzglądu na rodzaj muzyki domy kultury nie chciały współpracować z zespołem. Ponadto muzycy otrzymali informację, że zespół o takiej nazwie już gdzieś gra. Wówczas nazwa Kaftan Bezpieczeństwa została zmieniona na Zakon Żebrzących.
Działalność Pierwsze próby kapela odbywa w klubie z Krzewi Wielkich. W ciągu kilku lat działalności formacja musiała kilkukrotnie zmieniać miejsce prób, tak że było to osiem różnych miejsc, w których zwykle po około 3 miesiącach byli wypraszani. W poszukiwaniach możliwości pracy twórczej zwiedzili niemal większość miasteczek i wsi Dolnego Śląska. Dopiero w Mirsku znaleźli możliwość tworzenia na dłużej, bo ponad rok. Zespół ówcześnie koncertował, często w Zgorzelcu, ale i w innych miejscowościach Dolnego Śląska takich jak Mirsk, Świeradów-Zdrój, Lwówek Śląski, Lubomierz, Olszyna, Lubań, Jelenia Góra, Legnica, Wałbrzych, a z czasem także poza jego obszarem, między innymi w Złotowie, Pile, Bielsku-Białej, czy Hyde Park w Lubieszowie. Jak stwierdzają sami muzycy był to specyficzny czas. Wynikało to z tego, że wiele koncertów organizowano spontanicznie, nie było wiadomo gdzie i kiedy odbędzie się następny koncert, a publiczność czekała na te koncerty i jeździła za zespołem gdzie tylko mogła.
W 1988 r., w studiu nagraniowym z Jeleniej Góry, został zarejestrowany pierwszy materiał Zakonu Żebrzących. Pomocy w tym zakresie udzielili muzycy thrash metalowej grupy Hammer, którzy za kilka skrzynek z piwem zrobili te nagrania, które umożliwiły Zakonowi Żebrzących wydanie dema i później albumu.
Kapela w 1989 r. wydała pierwszy album muzyczny pod tytułem „Animal Liberation Front”, do którego stosowana bywa także nazwa skrócona „A.L.F.”, w wytwórni muzycznej „GZG Records”. Niektóre opracowania określają to wydanie jako demo, a inne informują, że ich pierwsze demo pod nazwą skróconą „A.L.F.” pochodzi z 1988 r.. W późniejszych latach kilka razy w różnych wersjach album wydawany był ponownie przez różne wytwórnie muzyczne takie jak „Lagart Factory Lóblin”, „Bzdurna Ideologia Sznurówek”, „Pasażer”, „N.I.C”. Grupa rozwiązała się na początku lat 90. XX wieku (1991 r.).
Po przerwie w działalności grupa wznowiła koncertowanie od 1998 r.. Miała wówczas w planach wejścia do studia nagrań i przygotowania materiału do nowego albumu, ale plany te nie zostały zrealizowane (według jednego ze źródeł zespół zrealizował nagrania, ale to jednak mało prawdopodobne, a album z pewnością nie został wydany). Ostatni występ formacji miał miejsce w 1999 r.. Miało to miejsce w Krzewiu Wielkim podczas imprezy odbywającej się pod szyldem „Rock Andrzejki”. W późniejszych latach dawni członkowie zespołu utworzyli kapelę pod nazwą Cierpki, w której początkowo grali utwory głównie Zakonu Żebrzących oraz Acerbus Artifex.
W 2001 r. wydany zostaje album, już po rozpadzie grupy, przy współpracy z wytwórnią „Zima”, z tytułem takim jak nazwa kapeli – „Zakon Żebrzących”, który zawiera nagrania z sesji odbytej w sali prób w ciągu jednego dnia i jednej nocy. Jest to stosunkowo przypadkowe wydanie, gdyż nagrania tu zawarte kapela zrealizowała z chęci posiadania pamiątki, a nie stworzenia materiału na album.
Rozpad zespołu Grupa była kojarzona ze spożywaniem dużych ilości napojów alkoholowych, choć Szunio wyjaśnia w wywiadzie, że nie była to codzienność lecz weekendowa przypadłość, a w tygodniu każdy musiał oszczędzać, by móc wyjść na piwo czy inny trunek w czasie wolnym. Jednak ostatecznie to nadużycie alkoholu przez członków grupy stało się przyczyną jej rozpadu. W kapeli nie grał już Amper, który jeszcze za czasów istnienia Zakonu Żebrzących montował Acerbus Artifex, między innymi zapraszając do współpracy Szunia. W tym czasie w Jeleniej Górze zorganizowano koncert na rzecz osób niepełnosprawnych, a jednym ze współorganizatorów był właśnie Szunio. I akurat w tym okresie trafił on do szpitala. Jak relacjonuje, mimo próśb ordynator nie wydał mu zgody na przepustkę, w związku z czym wypisał się na własną prośbę. Dzięki temu w ostatniej chwili udało mu się dotrzeć na koncert. Tu niestety okazało się, że pozostali członkowie kapeli są tak pijani, że nie są w stanie zagrać prawie żadnego riffu. Po dziesięciu minutach kompromitacji, Szunio przeprosił wszystkich i wydał oświadczenie, że to koniec Zakonu Żebrzących. Jak sam zauważa w swojej wypowiedzi to była ironia losu, że to właśnie oni na koncercie dla niepełnosprawnych okazali się najbardziej niepełnosprawni.
Przykładowe występy Przykładowe koncerty: 1986 r.: Gencjana 86 1987 r.: Zgorzelec, przegląd „Zgorzelec 87” 1988-04-23: Zgorzelec 1988 r.: Jarocin, Festiwal w Jarocinie, jedyny festiwal muzyczny na którym zespół wystąpił 1989 r.: Zgorzelec 1999 r.: Krzewie Wielkie, „Rock Andrzejki '99”, ostatni koncert zespołu.
Zespoły, z którymi wspólnie koncertowali Zespół Zakon Żebrzących występował czasem na koncertach wspólnie z innymi kapelami. Po kilka takich występów miał z zaprzyjaźnionymi kapelami z sąsiedztwa, takimi jak Fort BS, Stress i Dr Fleischman. Jeden raz, w Bielsku Białej, Zakon Żebrzących miał okazję wystąpić razem z formacją Chaos i The Corpse. To tam, szczególnie z tym ostatnim, również została nawiązana znajomość między muzykami obu zespołów. Szczególnym zaś przypadkiem wspólnego koncertowania są występy zespołów Zakon Żebrzący i Amanita Muscaria, bowiem obie grupy były powiązane ze sobą personalnie. Przykładowymi takimi koncertami są występy w Mega Clubie oraz na Rockowych Andrzejkach z 1998 r.. Inne zespoły, z którymi kapela miała okazję występować, to przykładowo Kolaboranci.
Nazwa Zespół w czasie swojej działalności funkcjonował pod dwiema nazwami. Pierwsza nazwa jaką przyjęli założyciele formacji to Kaftan Bezpieczeństwa. Używana był stosunkowo krótko, i została zmieniona, gdy do muzyków dotarła informacja, że ktoś już pod taką nazwą tworzy i gra. Nowa nazwa własna, jaką przyjęto i jak funkcjonowała do końca istnienia kapeli, to Zakon Żebrzących. Nazwa ta nawiązywała do tak zwanego „sępienia”, spotykanego np. na festiwalu w Jarocinie, szczególnie pośród punków, którzy stale na coś zbierali od wszystkich dookoła. To samo dotyczyło znajomego muzyków, określanego ksywką „Kwakin”, który uciekł z domu, żeby przyjechać na festiwal, nie mając praktycznie nic przy sobie, a tym samym brał on wszystko od kolegów. Ktoś z otoczenia nazwał go „zakonnikiem żebrzącym”. To określenie tak się spodobało, że przyjęto je jako kanwę dla nowej nazwy kapeli.
Skład i powiązania Członkowie zespołu Członkowie zespołu z różnego okresu: Andrzej Chmiel, pseudonim „Mokry”: basista (gitara basowa), wokalista Blacky (Balcki): gitarzysta (gitara) Bossman: wokalista Juzef: wokalista Lalek: perkusista (perkusja) Pendzel: basista (gitara basowa), wokalista Piwko: gitarzysta (gitara), wokal Robert Szuniewicz, pseudonim „Szunio”: perkusista (perkusja) Stanisław Brenda, pseudonim „Amper”: gitarzysta (gitara, gitara elektryczna), wokalista Stempel: gitarzysta (gitara) Wojnar: wokalista.
Składy Składy w określonych momentach czasu: Kaftan Bezpieczeństwa: Blacky – gitara, Amper (Stanisław Brenda) – gitara i wokal, Pendzel – gitara basowa, Szunio (Robert Szuniewicz) – perkusja, Juzef – wokal skład po zmianie nazwy na Zakon Żebrzących: Blacky – gitara, Amper (Stanisław Brenda) – gitara, Pendzel – gitara basowa, Lalek – perkusja, Juzef – wokal skład z 1988 r. podczas nagrań w studiu w Jeleniej Górze: Amper (Stanisław Brenda) – gitara i wokal, Pendzel – gitara basowa, Juzef – wokal, Stempel – gitara, Szunio (Robert Szuniewicz) – perkusja skład z 1988 r., między innymi na festiwalu w Jarocinie, demo – „A.L.F.”: Stempel – gitara, Amper (Stanisław Brenda) – gitara, Pendzel – gitara basowa, Lalek – perkusja, Bossman – wokal od 1989/1990 do 1991 r.: Stempel – gitara i wokal, Wojnar – gitara i wokal, Pendzel – gitara basowa, Szunio (Robert Szuniewicz) – perkusja od 1998 do 1999 r.: Stempel – gitara i wokal, Mokry (Andrzej Chmiel) – gitara basowa, Piwko – gitara i wokal, Szunio (Robert Szuniewicz) – perkusja.
Powiązania Członkowie zespołu Zakon Żebrzących współtworzyli między innymi takie kapele jak: Acerbus Artifex: Andrzej Chmiel (Mokry), Robert Szuniewicz (Szunio), Stanisław Brenda (Amper) Amanita Muscaria: Andrzej Chmiel (Mokry), Robert Szuniewicz (Szunio) Cierpki: Andrzej Chmiel (Mokry), Robert Szuniewicz (Szunio), Stanisław Brenda (Amper) Stress: Lalek.
Można także wspomnieć, że po zamknięciu opisanych projektów muzycznych Stanisław Brenda (Amper) zaangażował się w granie muzyki poświęcanej Bogu, w kościele zielonoświątkowym.
Twórczość, działalność i odbiór Muzyka