Zamek w Dobrzyniu nad Wisłą – nieistniejący zamek książąt mazowieckich zbudowany w XIV wieku na Górze Zamkowej w Dobrzyniu nad Wisłą, w miejscu wcześniejszego grodu z XI wieku. W latach 1329-1343 pod okupacją zakonu krzyżackiego. thumb|Brat dobrzyński

Historia Osadnictwo na terenie Góry Zamkowej istniało od XI wieku. Pierwsza wzmianka o Dobrzyniu (jako Dobrin) pochodzi z roku 1065 i umieszczono ją w dokumencie nazywanym Falsyfikatem mogileńskim. W XI wieku istniał tu gród kasztelański. W XIII wieku gród wzmocniono jako warownię chroniącą Mazowsze od strony północnej i północno-wschodniej, skąd najczęściej zdarzały się najazdy plemion pruskich i jaćwieskich. W celu ochrony przed najazdami w 1228 r. książę Konrad Mazowiecki osadził w grodzie zakon rycerski braci Chrystusowych zwanych Braćmi dobrzyńskimi - Fratres Militiae Christi, którzy mieli za zadanie walkę z pogańskimi Prusami. W 1235 roku zakon został skasowany przez papieża, a jego członkowie w większości przeszli do niemieckiego zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny w Jerozolimie powszechnie zwanego Zakonem krzyżackim. W 1248 roku, kiedy bezpotomnie zmarł Bolesław mazowiecki, Dobrzyń zajął książę Kazimierz I kujawski.

W 1287 roku na ziemię dobrzyńską najechali Litwini, którzy pojmali 3 tys.