Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 roku uciekł wraz z żoną Janiną z Katowic. W czasie okupacji niemieckiej mieszkał najpierw w Ulanowie, a następnie w Krakowie. Po zakończeniu wojny, w 1945 roku wrócił do Katowic. Pracował w Wydziale Kultury Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. W 1947 roku przeszedł na emeryturę, skupiając się na pracy literackiej i społecznej. Był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej (od 1948 roku Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej), a także Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, gdzie był przewodniczącym koła.

Zmarł 4 października 1954 roku w Katowicach (wówczas pod nazwą Stalinogród). Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Francuskiej.

Twórczość mały|lewo|Włodzimierz Żelechowski na fotografii sytuacyjnej (przed 1939)

W młodości związany był ze środowiskiem artystyczno-literackim Krakowa i jego tradycjami. Pierwsze utwory poetyckie pisywał jeszcze w 1922 roku w Krakowie na łamach „Gońca Krakowskiego”, lecz właściwą działalność literacką zaczął po przeprowadzce na Górny Śląsk.