Haüyn (haüynit) – rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do rodziny skaleniowców.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego krystalografa i mineraloga Renégo-Justa Haüya, który go odkrył w 1807 roku w skałach wulkanicznych Wezuwiusza we Włoszech. Minerał ten został początkowo nazwany przez samego Haüya haüynitem. Nazwa ta została później skrócona do haüynu.
Właściwości Krystalizuje w układzie regularnym. Rzadko wykształca izometryczne kryształy w formie dwunastościanu rombowego, czworościennych lub ośmiościanu, często wykazujące zbliźniaczenia. Występuje także w postaci skupień ziarnistych, zbitych oraz zaokrąglonych ziaren. Zazwyczaj tworzy kryształy wrosłe o charakterze prakryształów, a niekiedy pojawia się w druzach i szczelinach jako kryształy narosłe. Jest minerałem przezroczystym, przeświecającym do nieprzezroczystego i kruchym. Najczęściej jest niebieski, ale może być także bezbarwny, szary, biały, żółty, czerwony, różowy lub zielony. Posiada białą, bladoniebieską lub bezbarwną rysę oraz szklisty bądź tłusty połysk. Tworzy kryształy mieszane z lazurytem, sodalitem i noseanem. W świetle UV jest czerwonawo-pomarańczowy do fioletowo-różowego. Częstym zanieczyszczeniem w strukturze jest potas. Rozpuszczalny w kwasach chlorowodorowym i azotowym.