thumb|Wojciech Dzieduszycki Grono Konserwatorów Galicji Wschodniej – instytucja ochrony zabytków, która zajmowała się ochroną, konserwacją i restauracją zabytków w Galicji Wschodniej. Istniała w latach 1889–1923 z siedzibą we Lwowie.

Historia W 1848 r. w rzece Zbrucz koło Husiatyna odnaleziono Idola ze Zbrucza, który z inicjatywy przyszłego konserwatora Koła Konserwatorów Galicji Wschodniej Mieczysława Potockiego został przekazany Towarzystwu Naukowemu KrakowskiemuСаламаха І. Охорона пам'яток історії та культури Східної Галичини у другій половині XІX-на початку XX ст: організаційні засади, законодавство, фінансування. — Львівський національний університет імені Івана Франка. — 2015. — 202 s..

W 1850 r. w Wiedniu utworzono Centralną Komisję Badań i Konserwacji Zabytków w celu ochrony zabytków Cesarstwa Austriackiego, w skład którego wchodziła Galicja. W 1873 r. Centralna Komisja została zreorganizowana w Centralną Komisję Badań i Konserwacji Zabytków Historycznych i Artystycznych, która została podzielona na trzy sekcje: archeologiczną, zabytków architektury i sztuki oraz zabytków archiwalnychБулик Н. М. Пам'яткоохоронні традиції кінця ХІХ – першої половини ХХ ст. у археологічному середовищі Галичини // Сіверщина в історії України. — Глухів, 2016. — Вип. 9. — S.