17 grudnia 1889 r. w Krakowie zachodniogalicyjscy konserwatorzy i członkowie korespondencyjni założyli Grono Konserwatorów Galicji Zachodniej. W 1911 r., zgodnie z reformami w Galicji, ustanowiono stanowisko jedynego konserwatora państwowego, co przekształciło lwowskie Grono w Towarzystwo Miłośników Starożytności. W 1916 r. konserwatorzy zachodniogalicyjscy na zebraniu postanowili zreorganizować swoją organizację w Krajowe Grono Konserwatorów Galicji ZachodniejСаламаха І. Державна охорона історичних пам'яток у Східній Галичині напередодні Першої світової війни (1910–1914) // Україна: культурна спадщина, національна свідомість, державність. — 2008. — Вип. 17. — С. 73—79.. W 1923 r. instytucja przestała istnieć, ponieważ jej funkcje zostały w pełni przejęte przez nowy państwowy system ochrony zabytków.
W latach 1898 i 1904 opublikowano dwa tomy „Tek Konserwatorskich”.
W czasie jej istnienia pracowali dla organizacji: Włodzimierz Demetrykiewicz, Stanisław Krzyżanowski, Sławomir Odrzywolski, Zygmunt Hendel, Adolf Szyszko-Bohusz, Eustachy Stanisław SanguszkoArtykuł: Śp. Eustachy ks. Sanguszko, „Tygodnik Ilustrowany Nr 15”, 1903.