Obuwie W starożytnym Egipcie obuwie nie odgrywało istotnej roli, a nawet członkowie wyższych warstw społecznych często chodzili boso, chyba że sytuacja wymagała formalnego stroju. Na przykład na palecie Narmera widać, jak służący niesie sandały swojego pana, który idzie boso. Takie podejście do obuwia prowadziło do problemów zdrowotnych, zwłaszcza w postaci chorób stóp. Sandały wytwarzano ze skóry lub tkanego papirusu. Zwykle miały one prosty krój z poprzecznym i podłużnym paskiem, a czasem podłużny pasek obejmował palce, zapinając się w sposób tworzący spiczasty nosek. Bardzo prawdopodobne jest, że egipski chłop nigdy nie miał własnej pary sandałów przez całe życie.
Nagość
Sztuka starożytnego Egiptu traktowała cielesność z dużą swobodą, ale sposób jej przedstawienia podporządkowany był ustalonym kanonom estetycznym i symbolicznym. Nagość była traktowana jako naturalny sposób przedstawienia ludzkiego ciała. W sztuce egipskiej nie stanowiła ona tematu tabu, a jej obecność w rzeźbie, malarstwie i płaskorzeźbie miała charakter zarówno estetyczny, jak i symboliczny.