Josef Pfitzner (ur. 24 marca 1901 w Petrovicach, zm. 6 września 1945 w Pradze) – sudeckoniemiecki historyk i polityk, zbrodniarz nazistowski .
Życiorys Ukończył gimnazjum w Opawie. W 1924 roku ukończył studia historyczne na w Pradze, następnie podjął pracę jako asystent na Wydziale Filozoficznym uczelni. W 1930 roku został profesorem nadzwyczajnym. Jego zainteresowania naukowe obejmowały mediewistykę, średniowieczną historię Śląska oraz Polski i Litwy, zajmował się także osobą Michaiła Bakunina. W 1930 roku wziął ślub z Alžbětą Kotekovą, z którą miał później syna, Gerharda. Biegle władał językiem czeskim, podczas studiów uczęszczał na wykłady Josefa Pekařa. Pfitzner uważany był za działacza na rzecz współpracy czesko-niemieckiej i wzajemnego zrozumienia.
W 1935 roku otrzymał od Tomáša Masaryka tytuł profesora. W tym samym roku został członkiem Partii Niemców Sudeckich, później został także Standartenführerem SA. Po wstąpieniu do partii nazistowskiej zajął się promowaniem rzekomej, historycznej zwierzchności Niemiec nad Czechami. W 1938 roku został wybrany do rady miejskiej Pragi. Brał udział w negocjacjach z Wenzelem Jakschem w sprawie połączenia niemieckiej partii socjaldemokratycznej w Czechosłowacji z Partią Niemców Sudeckich.