jeździec jest konnym łowcą dusz ludzkich. Ma też obdarzać ludzi płodnością i dostatkiem.
W mitologii trackiej wyobrażenia Jeźdźca Trackiego nie mają cech charakteryzujących konkretne bóstwo. Jeździec łączył w sobie atrybuty wielu bogów, w tym Asklepiosa, Apolla i Dionizosa. W epoce rzymskiej kult jeźdźca był synkretyczny z kultem Apolla.
Trackie świątynie wznoszone przy źródłach leczniczych często były poświęcane właśnie Jeźdźcowi.
Istnieje hipoteza, wedle której ślady kultu jeźdźca przeniknęły do wiary chrześcijańskiej pod postacią kultu św. Jerzego i Dymitra.
Ikonografia i plastyka istnieją trzy typy ikonograficznych przedstawień Jeźdźca (za Gawriłem Kacarowem): Jeździec spokojnie zmierzający ku ołtarzowi. Na tych przedstawieniach mogą występować rytualne naczynia oraz kobiety. Wśród stworzeń na tych przedstawieniach zobaczyć można węże, psy, lwy, jelenie, byki lub dziki. Jeździec-łowca, na galopującym wierzchowcu. Jest to najczęstszy sposób przedstawiania Jeźdźca;