Angażowała się w działania patriotyczne. W czasie I wojny światowej zajmowała się ochroną majątku TNP, dodatkowo pracowała w Czerwonym Krzyżu jako pielęgniarka w szpitalu. W 1916 została członkinią zarządu Związku Obrony Ojczyzny. Zaprojektowała tablicę upamiętniającą śmierć Zygmunta Padlewskiego i powstańców styczniowych, którą w 1916 umieszczono na krzyżu wystawionym w miejscu stracenia Padlewskiego, a później w Muzeum TNP (współcześnie w zbiorach Muzeum Mazowieckiego w Płocku). W latach 1918–1920 należała do Płockiego Komitetu Obrony Lwowa i Służby Narodowej Kobiet Polskich. Była przewodniczącą sekcji werbunkowej, organizowała wyposażenie dla ochotników oraz ich utrzymanie. W 1920, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, brała udział w obronie Płocka. Kierowała cywilami budującymi barykady w mieście. Chroniła zbiory TNP przez grabieżą i zniszczeniem, opiekowała się mieniem kulturalnym w mieście. Była jedyną kobietą w płockiej Straży Obywatelskiej funkcjonującej w ramach Obywatelskiego Komitetu Obrony Państwa. Była członkinią komitetu budowy w Płocku pomnika na cześć odparcia najazdu bolszewików – projektu jednak nie zrealizowano. Popierała endecję.