Ekologia i zachowanie Gatunek prowadzi dzienny, nadrzewny tryb życia. Występuje w pierwotnych nizinnych i podgórskich lasach deszczowych, zarówno lądowych, jak i okresowo zalewanych, w lasach wtórnych, na bagnach i obrzeżach lasu. Żeruje w ciągu dnia na niskiej roślinności lub na drzewach do 20 m wysokości nad ziemią. W nocy odpoczywa na niskiej roślinności i na drzewach. Dieta tego gatunku składa się z małych ptaków (np. tapiranga ciemna Ramphocelus carbo, drozdek rdzawy Catharus occidentalis czy gołąbeczek malutki Columbina passerina), jaszczurek (np. Ameiva ameiva, Gonatodes humeralis czy Thecadactylus solimoensis), a także małych gryzoni. Ofiary zjada od głowy, paraliżując je jadem, który składa się przede wszystkim z fulgimotoksyny, neurotoksyny specyficznej dla tego taksonu. Jest ona szczególnie toksyczna dla ptaków i gadów. U ludzi wywołuje łagodne miejscowe efekty, takie jak swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk i lekkie drętwienie, ale nie powoduje żadnych długoterminowych konsekwencji.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN wąż ostrogłowy jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ).