18 grudnia 1917 został wezwany do sztabu I Korpusu Polskiego w Rosji i wyznaczony emisariuszem na front północny. W marcu 1918, w drodze powrotnej do korpusu, został zatrzymany przez Niemców i internowany w Grodnie. 6 maja tego roku, po uwolnieniu, przybył do korpusu, został zaliczony do Legii Rycerskiej i przydzielony do wydziału spraw poufnych 2 Dywizji Strzelców Polskich. W tym samym czasie związał się z Polską Organizacją Wojskową. Z polecenia kapitana Tadeusza Lechnickiego zajmował się wywożeniem i magazynowaniem broni i materiałów wybuchowych. W czerwcu 1918, po kapitulacji korpusu, razem z kapitanem Lechnickim wyjechał z Bobrujska do Kijowa, gdzie został oficerem do zleceń ówczesnego komendanta placu, kapitana Leopolda Lisa-Kuli. Przybrał pseudonim Zajączek. 4 sierpnia na własną prośbę został odkomenderowany do Organizacji Werbunkowo-Agitacyjnej i wyznaczony na stanowisko oficera do zleceń pułkownika Leona Bobickiego. 10 sierpnia pułkownik Michał Rola-Żymierski powierzył mu funkcję oficera łącznikowego II Korpusu Polskiego w Rosji z generałem Lucjanem Żeligowskim na Kubaniu.