Koło odegrało istotną rolę we wsparciu finansowym i organizacyjnym harcerzy. Najważniejszymi działaniami było wygospodarowanie harcówki w pomieszczeniach szkoły, a także zakupienie warsztatów, introligatorskiego i stolarskiego, dzięki którym harcerze zdobywali nowe umiejętności i zarabiali na swoją działalnośćKatarzyna Ryblewska-Marewicz, „Koło Przyjaciół Harcerstwa Przy 3 KDH im. Kazimierza Pułaskiego (1922–1939)", w: Historia Zielonej Trójki Krakowskiej, 2011, ISBN 978-83-933989-0-4..
Kolejni drużynowi: Jan Szumowski, Jan Majewski, Zygmunt Ochab, Jerzy Szablowski doprowadzili do rozwoju drużyny, która w 1926 roku liczyła 40 harcerzy, mając w składzie pierwszą w Krakowie formację „wilczków” – młodszych harcerzy. Drużyna odbywała częste wycieczki, regularnie jeździła na obozy. W 1926 roku drużynę przejął Jan Bugajski, pozostając drużynowym przez 3 lata. Intensywna współpraca z Kołem Przyjaciół Harcerstwa pozwoliła na zaopatrzenie drużyny w niezbędny sprzęt i ujednolicenie mundurów. Doświadczenie obozowe i wędrówkowe drużyny zaowocowało organizacją wzorcowego obozu drużyny na Polanie Redłowskiej w Gdyni w 1928 roku. Obóz ten zwizytował Prezydent Rzeczpospolitej Ignacy Mościcki, wpisując się do kroniki drużyny. mały|Zdjęcie harcerzy 3 KDH po powrocie z letniego obozu w Podwilku na Orawie. Lato 1938.