Wiejskie chaty pozbawione były urządzeń sanitarnych. Głównym oświetleniem były lampy naftowe. Dopiero w latach 60. XX wieku wieś została zelektryfikowana. Do 1954 r. w Brudzicach mieściła się siedziba władz gminy. Gmina Brudzice należała do powiatu radomszczańskiego i województwa łódzkiego. Według stanu na dzień 1 lipca 1952 roku gmina składała się z piętnastu gromad: Aleksandrów, Bieliki, Bogumiłów, Brudzice, Chorzenice, Dąbrówka Lgocka, Faustynów, Janów, Karolów, Krzywanice, Lgota Wielka, Marcinów, Wiewiórów prywatny, Wiewiórów Szlachecki i Wola Blakowa. Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Brudzice nie przywrócono, utworzono jej terytorialny odpowiednik, gminę Lgota Wielka.