22 maja 1943 roku na wschód od Nowej Fundlandii U-569 podczas próby ataku na konwój ON-184 został zaatakowany bombami głębinowymi i ogniem broni maszynowej przez dwa amerykańskie samoloty pokładowe Grumman TBF Avenger (o numerach T-6 i T-7, pilotowane przez Williama F. Chamberlaina i Howarda S. Robertsa) z eskadry lotniskowca eskortowego USS „Bogue” (CVE-9), które zrzuciły łącznie osiem ładunków. Z powodu zbliżania się kanadyjskiego niszczyciela HMCS „St. Laurent” (H83) ciężko uszkodzony U-Boot został samozatopiony na pozycji po patrolu trwającym 34 dni. Z liczącej w tym rejsie 46 osób załogi zginęło 21 ludzi, a pozostałych 25 zostało uratowanych i wziętych do niewoli. Zatopienie U-569 było pierwszym w historii takim wyczynem dokonanym przez samoloty startujące z lotniskowca eskortowego bez współpracy z siłami nawodnymi.
Podsumowanie działalności bojowej U-569 odbył dziewięć patroli bojowych, spędzając w morzu 349 dni. W ich trakcie zatopił jeden statek o pojemności 984 BRT oraz uszkodził jeden statek o pojemności 4458 BRT, na pokładach których zginęło pięć osób.