W przypadku żołnierzy o stopniu kombrig i wyższym nie ustalono okresu służby w danej randze.

Nadawanie kolejnych stopni kadrze dowódczej sztabu, zarządów i szkół wyższych odbywało się w następujących ramach czasowych: a) aby uzyskać stopień pułkownika, okres pozostawania w poprzednim stopniu ustalano na 3 lata, z czego jeden rok był wymagany na faktyczne dowodzenie batalionem (dywizją itp.); b) aby uzyskać stopień kombrig, okres służby w poprzednim stopniu ustalono na 6 lat, z czego 2 lata wymagały dowodzenia pułkiem.

Przeniesienie żołnierza na wyższe stanowisko wiązało się zazwyczaj z awansem – otrzymaniem kolejnego, wyższego stopnia. Dowódcy i szefowie, którzy odsłużyli ustalony okres w jednym stopniu i nie awansowali (np. z powodu negatywnej oceny), pozostawiano w tym samym stopniu do dwóch lat. Jeżeli po tym okresie dowódca (szef) nie zasłużył na awans na wyższy stopień wojskowy, był przenoszony do innej służby z zachowaniem tego samego stopnia lub zwalniany do rezerwy.