W początkowym okresie dowódca 3 Armii miał do dyspozycji 4 Presławską DP, 1 Brygadę Piechoty z 1 Sofijskiej DP, Dywizję Kawalerii, kompanię balonową, załogę warneńskiego rejonu umocnionego i oddział niemiecko-bułgarski mjr. Kurta von Hammerstein-Equorda. W trakcie walk siły te zostały wzmocnione 6 Bdinską DP. W sumie liczyły one 61 batalionów piechoty, 54 baterie artylerii i 26 szwadronów kawalerii.
Na przełomie sierpnia i września 1916 dowódca GA „Mackensen” opracował plan działania, zgodnie z którym podległe mu formacje miały zapewnić obronę linii Dunaju, a częścią sił rozbić wojska rumuńskie w Dobrudży. Realizując ten plan, gen. Toszew zdecydował zaatakować siłami 4 Presławskiej DP i 1 BP ze składu 1 Sofijskiej DP twierdzę w Tutrakanie i w Silistrze. Pozostałe siły jego armii miały prowadzić natarcie czołowe w kierunku północno-wschodnim tak, aby jak najszybciej opanować obszar położony pomiędzy Dunajem a wybrzeżem Morza Czarnego. 2 września 1 Dywizja Kawalerii gen. lejt. Iwana Kolewa wkroczyła do Dobrudży. Jeszcze tego samego dnia został zdobyty Kurtbunar. Dzień później kawaleria bułgarska odniosła kolejne zwycięstwo w starciu pod Karapelit. 4 września 8 Primorski pułk piechoty zajął Dobricz. Wkrótce pod miasto podeszły oddziały rosyjskie, które podjęły próbę jego odbicia.