Po zmobilizowaniu dywizja w składzie 16 batalionów piechoty, pięć i ½ szwadronu kawalerii oraz 12 baterii artylerii, wspólnie z 8 pułkiem kawalerii, 10 pułkiem pospolitego ruszenia, 10 pułkiem łączności przewodowej, trzema batalionami straży granicznej oraz siłami zgromadzonymi w garnizonie Dedeagacz miała być w gotowości do odparcia ewentualnego desantu morskiego od strony Morza Egejskiego.
Na początku 1916, po konferencji w Niszu, dowództwo niemieckie wycofało gros swoich jednostek z Bałkanów, a wojska bułgarskie zostały rozmieszczone nad granicą grecką blokując oddziały Ententy zgrupowane w Salonikach. Na południu rozmieszczona była 10 Białomorska DP, a jej zadanie pozostawało bez zmian – obrona wybrzeża Morza Egejskiego.
10 sierpnia, po trwającym dwa dni ostrzale artyleryjskim, wojska Ententy przeszły do działań zaczepnych na odcinku między rzeką Wardar a jeziorem Dojran. Mimo dużych strat, 2 BP ze składu 2 Trackiej DP odparła zarówno tan atak jak i natarcia prowadzone w dniach następnych. Sukces ten skłonił bułgarskie dowództwo do przeprowadzenia operacji zaczepnej siłami 1. i 2 Armii. 17 sierpnia natarcie na kierunku trackim rozpoczęła 2 Armia.