Wobec słabego oporu wojsk Ententy w ciągu sześciu dni jej oddziały, wzmocnione 10 Białomorską DP, zmiotły jednostki francuskie, opanowały wschodni brzeg Strumy i zajęły trzy ważne miejscowości: Serres, Dramę i Kawalę. Znajdujące się tu oddziały IV Korpusu greckiego w liczbie około 7000 żołnierzy nie podjęły walki z Bułgarami i zostały internowane. 23 sierpnia bułgarskie oddziały zakończyły działania zaczepne na tym odcinku frontu i przeszły do obrony wzdłuż rzeki Strumy.
30 września 1918 weszło w życie zawieszenie broni, a 4 października car Borys III podpisał dekret o powszechnej demobilizacji żołnierzy armii czynnej. Kolejne akty prawne wyłączyły z niej 10 DP. a jej oddziały zostały skierowane do ochrony granicy w obawie przed ewentualną agresją ze strony Imperium Osmańskiego.
W lipcu 1919 skadrowano w dywizji jeden pułk piechoty. W tym czasie dywizja posiadała trzy pułki piechoty (w tym jeden pułk skadrowany), pułk artylerii, batalion inżynieryjny, szpital polowy i kompanię intendencką.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dywizje bułgarskie Kategoria:Bułgarskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1912 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1913 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1915 Kategoria:Bułgarskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1920