Przed II wojną światową w PZH w Warszawie badała hormon przytarczyc, zaś w czasie wojny fosforylacje w drożdżach. Po 1945 propagowała metodę chromatografii bibułowej. Wprowadziła ją do laboratoriów naukowych i klinicznych w Polsce. W bibułę chromatograficzną zaopatrywała się dzięki rodzinie w Anglii. Odkryła kilka rodzajów zaburzeń metabolicznych u noworodków. Prowadziła badania nad aminoacydurią i aminoacydomią u dzieci. Badała metabolizm węglowodanów u Escherichia coli w syntetycznych hodowlach. O wykryciu bezfosforowego metabolitu przemiany glukozy napisała w „Nature”.

Była autorką 136 prac naukowych, w tym podręczników, monografii i innych (m.in. pierwszej polskiej monografii Chromatografia). W czasopiśmie „Przyroda i Technika” w latach 1935–1939 opublikowała ok. 60 artykułów na temat witamin, leków i hormonów. Była recenzentką ponad 200 rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.