Potem w Krakowie pracowała w fabryce farb drukarskich, a na tajnych kursach dla maturzystów uczyła fizyki.
W 1945, po przeprowadzce do Lublina, zaczęła pracę na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej, w Filii Państwowego Zakładu Higieny oraz w Gimnazjum i Liceum im. Jana Zamoyskiego. W lutym 1945 powierzono jej kierownictwo Zakładu Chemii Fizjologicznej na Wydziale Lekarskim UMCS. W latach 1945–1953 była kierowniczką Działu Wodnego Wojewódzkiej Stacji Sanitarnej. W 1948 uzyskała habilitację i profesurę nadzwyczajną, zaś tytuł profesora zwyczajnego w 1957. W 1957 spędziła trzy miesiące we Francji i Anglii, budując i rozwijając kontakty naukowe.
W latach 1946–1949 pełniła funkcje prodziekana Wydziału Lekarskiego UMCS, a na Akademii Medycznej w Lublinie w latach 1956–1959 prorektora ds. nauczania i wychowania oraz w latach 1962–1965 prorektora ds. dydaktyki i nauki. Była pierwszą przewodniczącą Senackiej Komisji Kół Naukowych. Współpracowała z Kliniką Pediatryczną AM. W 1950 została przewodniczącą Komisji Importu Książek i Czasopism Biblioteki Głównej Akademii Medycznej w Lublinie. W 1983 otrzymała doktorat honoris causa AM.