Barbara Leokadia Surowska (ur. 3 grudnia 1939 w Biłgoraju) – polska germanistka specjalizująca się w historii literatury niemieckiej i polskiej oraz teorii literatury, redaktorka i tłumaczka z niemieckiego na polski. Emerytowana profesor zwyczajna Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys
Studiowała filologię germańską na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w r. 1966 uzyskała magisterium. Doktoryzowała się w 1979 r. pracą Die Bewußtseinsstromtechnik im Erzählwerk Arthur Schnitzlers u prof. Elidy Marii Szaroty, a w 1993 r. uzyskała na macierzystym wydziale stopień doktora habilitowanego nauk filozoficznych w zakresie niemieckiego literaturoznawstwa rozprawą pt. Metamorphosen des Stils Rainer Maria Rilkes.
Uczyła jako germanistka na Uniwersytecie Warszawskim od 1972 do 2010 r. i równolegle (od 1995 do 2000 r.) na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. W latach 1973–1987 prowadziła niemiecką redakcję w Literaturze na Świecie , popularyzując m.in. twórczość Ingeborg Bachmann, Petera Handkego, Thomasa Bernharda, Eliasa Canettiego, Güntera Grassa.