w: Literatura na świecie 2/1987, S. 175-181. Święci Rilkego, w: „Co badania filologiczne mówią o wartości?“, Warszawa 1987, Bd. 1, S. 405-414. Das war in Venedig… (Venedische Motive Rilkes), w: „Blätter der Rilke-Gesellschaft“, Sigmaringen 1990, H. 16/17, S. 33-42. Dwie opinie w sprawie Franza Kafki i Felicji Bauer, w: „Literatura na świecie“ 6/1991, S. 183-196. Rilke und Dostojewski, w: „Dostojewskij und die russische Literatur in: „Österreich seit der Jahrhundertwende. Literatur Theater“. FANTAKT, St. Petersburg 1/1994, S. 194-203. Canetti, jakiego poznałam, w: „Literatura“ 11(136)/96, S. 12-13. Rilke v Polsky, w: „Rainer Maria Rilke evropsky Basnik z Prahy“, Prag 1996, S. 155-167. Deutsche Dramatiker für die polnische Bühne. Theaterübersetzungen – Gerhart Hauptmann, Ivan Goll, Thomas Bernhard, w: Theatron. Studien zur Geschichte der dramatischen Künste. Polnisch-deutsche Theaterbeziehungen seit dem Zweiten Weltkrieg, Tübingen 1998, S. 275-282. Tłumaczenie to jest wielka rzecz… Rainer Maria Rilke w przekładach polskich, w: „Poezja polska i niemiecka w przekładach współczesnych., Szczecin 2002, S. 55-70. Orfeusz w poezji Rainera Marii Rilkego, w: „Mit Orfeusza. Inspiracje i reinterpretacja w europejskiej tradycji artystycznej“, Gdańsk 2003, S. 329-340.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Barbara Surowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.