Przez większą część istnienia spółki działalność zarządu skupiała się na usprawnianiu oraz ujednolicaniu procesów administracyjnych i operacyjnych odziedziczonych po podmiotach, które utworzyły LMS, a także standaryzacji i modernizacji posiadanego taboru. Przejawem tych działań było m.in. zmniejszenie liczby eksploatowanych modeli lokomotyw z 404 w 1923 roku do 132 w 1938 roku. Mimo poczynionych oszczędności LMS, podobnie jak jego konkurenci, zmagało się z niską rentownością.
Osobą szczególnie zasłużoną dla LMS był William Stanier, piastujący stanowisko naczelnego inżyniera w latach 1932–1947, który był odpowiedzialny za projekt i budowę ponad 2000 lokomotyw, w tym parowozów uniwersalnych klasy (4-6-0), towarowych klasy (2-8-0) oraz pasażerskich ekspresowych klasy (4-6-2).
Wkrótce po zakończeniu II wojny światowej transport publiczny, w tym kolejowy, w Wielkiej Brytanii poddany został nacjonalizacji – 1 stycznia 1948 roku LMS, podobnie jak reszta „wielkiej czwórki”, weszło w skład nowo powołanej państwowej spółki British Railways.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Przedsiębiorstwa kolejowe w Wielkiej Brytanii Kategoria:Byłe przedsiębiorstwa w Wielkiej Brytanii