Słownik niemiecko-polski Ernestiego – słownik dwujęzyczny z niemieckimi hasłami i polskimi ekwiwalentami autorstwa Jana Ernestiego wydany w 1689 roku w Drukarni Christiana Olsena w Świdnicy. Jeden z pierwszych słowników traktujących kolokacje jako istotny element słownika.
Uwagi ogólne Jan Ernesti, nauczyciel i kaznodzieja, mieszczanin niemieckiego pochodzenia był autorem podręczników i słowników do nauki języka polskiego. Niemiecko-polski słownik Jana Ernestiego ukazał się prawdopodobnie w 1689 roku w Świdnicy. W niektórych publikacjach pojawia się jednak inna data: 1695. Autor korzystał m.in. ze słownika Grzegorza Knapiusza (1621) oraz z tłumaczeń Biblii. Słownik cieszył się dużą popularnością. Czerpał z niego Samuel Bogumił Linde przy opracowywaniu swojego słownika, a Krzysztof Celestyn Mrongowiusz zaliczył słownik Ernestiego do najważniejszych poprzedników swojego słownika niemiecko-polskiego z 1823. Wyrazy niemieckie (hasła i elementy mikrostruktury) zostały wydrukowane pismem gotyckim (frakturą), a wyrazy polskie antykwą, czyli pismem pochylonym.