Treść manifestu miała w przystępny sposób wytłumaczyć społeczeństwu Czechosłowacji, co dzieje się w kraju. W związku z tym tekst miał być krótki, aby można go było łatwo kolportować. Początkowo przyjęto limit długości w postaci 1000 słów, jednak Vaculík stwierdził, że jest to niemożliwe, mimo że każde zdanie po kilka razy przerabiał i próbował skracać. Zdecydował się więc podwoić dopuszczalną liczbę znaków, a tekst nazwać „Dwa tysiące słów”. Po skończonej pracy, autor poprosił swojego syna o policzenie słów. Okazało się, że jest ich dokładnie 2032, jednak autor zaakceptował tę długość tekstu. Zależało mu, aby tekst ukazał się jeszcze przed wakacjami, zanim ludzie wyjadą na urlopy i stracą zainteresowanie polityką.
Humorystyczny tytuł odnoszący się do liczby słów przyczynił się prawdopodobnie do popularności tekstu. Dwa tygodnie później autor opublikował w czasopismie Literární listy artykuł pt. Omluva o 992 slovech, ponownie skłaniając czytelników do liczenia wyrazów. Ten humorystyczny zabieg spodobał się czytelnikom najwyższych szczebli polityki krajowej i zagranicznej.