Pierwsza źródłowa wzmianka o istnieniu wsi i parafii Brzeźno znajduje się w spisie świętopietrza z diecezji włocławskiej z ok. 1325 r.Dokument księcia gdańskiego Mściwoja II z 1284 r. nadający wsie Godętowo i Bezino rycerzowi Bożejowi, synowi Wicka, dotyczy w rzeczywistości wsi Brzyno nad Jez. Żarnowieckim, a nie Brzeźna Lęborskiego, zob.: B. Śliwiński, Rola polityczna możnowładztwa na Pomorzu Gdańskim w czasach Mściwoja II, Gdańsk 1987 (Zeszyty Naukowe UG, Rozprawy i monografie, nr 86), s. 35-38, 57-58, 81-83, 113-114, 121-123, 132, 161-162. Tak wczesne istnienie parafii, jak również słowiańska forma nazwy tej miejscowości, wskazuje na znacznie wcześniejsze, przedkrzyżackie założenie wsi, prawdopodobnie w XIII lub nawet XII w. (a samej parafii prawdopodobnie w 2 poł. XIII w.). Nie zachował się krzyżacki dokument lokacyjny wsi, wystawiony zapewne, podobnie jak w przypadku kilku okolicznych wsi, w połowie XIV w., jednak z krzyżackich spisów podatkowych z pierwszej połowy XV w. wynika, że wieś miała 50 włók areału (1 włóka = ok. 16,8 ha), z których 5 włók wolnych od czynszu posiadało wówczas dwóch sołtysów dziedzicznych, natomiast 4 włóki wolne od czynszu należały do parafii. Na pozostałych włókach siedziało 12 chłopów, którzy od każdej włóki płacili pół grzywny (marki) czynszu i dwie kury na święto Oczyszczenia NMP (tj.