Teresa Janina Harsdorf-Bromowiczowa (ur. 17 stycznia 1912 w Zielonej koło Kamieńca Podolskiego, zm. 21 sierpnia 2003 w Zakopanem) – polska nauczycielka języka polskiego i łaciny, poetka, harcerka, uczestniczka tajnego nauczania, więźniarka obozu KL Ravensbrück, przewodniczka tatrzańska.
Życiorys Była córką Antoniego Harsdorfa i Zofii ze Skarbek-Leszczyńskich. Wraz z rodziną uciekła przed skutkami rewolucji październikowej z rodzinnego majątku w Zielonej do Nowego Sącza. Uczyła się w szkole powszechnej w Nowym Sączu. Złożyła tamże przyrzeczenie harcerskie w 1926 roku. Studiowała filologię polską i romanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskała tamże tytuł magistra w 1933 roku. Pracowała jako nauczycielka języka polskiego w szkołach średnich w Nowym Sączu. Brała udział w działalności harcerskiej, została hufcową w 1939 roku. Poślubiła Zbigniewa Bromowicza w 1938 roku. W czasie II wojny światowej miała pseudonim „Jaśka”, zaangażowała się w tajne nauczanie na terenie powiatu limanowskiego, kolportowała nielegalną prasę, brała udział w przerzutach ludzi na Węgry, nawiązała współpracę z partyzantami Armii Krajowej. Została aresztowana wraz z mężem 25 sierpnia 1944 roku przez Gestapo, przewieziona do krakowskiego Więzienia Montelupich, a następnie do końca wojny była osadzona w KL Ravensbrück, dostała numer 74 530.