Opinię publiczną zaskoczyło, że wyjechała sama, by malować, zostawiając męża w Szwecji.
Po powrocie z Paryża Thorellowie osiedlili się na Djurgården w domu zwanym Villa Thorell. Prowadzili tam bogate życie towarzyskie. Często gościli artystów, autorów i inne osobistości kulturalne Szwecji. Hildegard Thorell wybrała się w podróży studyjne m.in. do Włoch i Holandii. mały|Hildegard Thorell przy pracy Malowała głównie duże portrety. Sportretowała m.in. śpiewaka operowego Carla Fredrika „Lunkana” Lundqvista, królową Wiktorię i Arthura Hazeliusa. Jej portrety, zwłaszcza przestawienia kobiet, były inspirowane impresjonizmem i prerafaelitami. Miała również silne wyczucie światła i koloru. Była chwalona za realizm.
Od czasów przyjaźniła się z Ottilią Adelborg. Wraz z Jenny Nyström i Hanną Pauli uczestniczyły w wystawie sztuki w Chicago. W 1885 wystawiała swoje prace (m.in. z Anną Gardell-Ericson i Charlotte Wahlström) w księgarni i sklepie z dziełami sztuki Carla Sunesona. Jesienią 1885 zorganizowano ich pierwszą wystawę w Konstsalong Blanch w Sztokholmie. Zaprezentowano 155 prac 59 artystów, w tym Thorell.