Od początku lat 90. XIX wieku należała do stowarzyszenia artystów Svenska konstnärernas förening i brała udział w ich wystawach. W 1891 zaangażowała się w prace stowarzyszenie kobiet Svenska kvinnoföreningen för fosterlandets försvar. Z czasem została członkinią zarządu.

Po śmierci męża, który odszedł po długiej chorobie latem 1914, Hildegard Thorell przestała brać udział w wystawach w Sztokholmie, ale jej obrazy pokazano na Wystawie Bałtyckiej w 1914. W 1917 miała samodzielną wystawę w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych, w 1922 uczestniczyła w wiosennym salonie Liljevalch.

Hildegard Thorell zmarła po krótkiej chorobie w swoim domu w Sztokholmie. W testamencie część swoich dzieł przekazała instytucjom publicznym, w tym Nationalmuseum, Muzeum Nordyckiemu i innym placówkom w kraju, zaś fundusze Skytteförbundens överstyrelse, by działało jako Reinhold and Hildegard Thorell’s donationsfond. Została pochowana wraz z mężem na cmentarzu Solna.

Jej prace znajdują się w wielu muzeach głównie w Szwecji, w tym w Nationalmuseum, Muzeum Sztuki w Göteborgu, Muzeum Nordyckim, jak