Udało jej się wynegocjować pokój oraz tytuł kuropalatesa i księżniczkę Helenę jako żonę dla Bagrata.
Gruzińskie wojny domowe mały|Demetriusz i jego matka Alde (po lewej) podczas spotkania z cesarzem bizantyjskim W 1033 rozpoczęły się spory dynastyczne z przyrodnim bratem Bagrata IV, . On i jego matka, , mieszkali w Anakopii, abchaskiej twierdzy, która była im zapisana w testamencie Jerzego I. Starania matki Bagrata, , by uzyskać lojalność Demetriusza, okazały się daremne. Alde uciekła do Bizancjum, które otoczyło Anakopię w 1033Alemany, Agusti (2000). Sources of the Alans: A Critical Compilation, p. 222. Brill Publishers, ISBN 90-04-11442-4. Cesarz Roman III uhonorował Demetriusza tytułem magister officiorum. Bagrat IV rozbił armię wroga i odzyskał fortecę.
W 1038 Liparit IV, książę Kldekari, był bliski zajęcia Tbilisi, które pozostawało częścią Emiratu Tbilisi, ale szlachta pokrzyżowała jego plany ustanawiając pokój z muzułmanami. Od tej pory Liparit współpracował z wrogimi siłami, by obalić Bagrata IV. W 1039 wsparł Demetriusza, który wrócił do Gruzji z armią bizantyjską, by przejąć koronę. Samozwańcy mieli wiele sukcesów w walce z siłami króla. Do decydującej bitwy doszło w 1042, gdy Liparit rozbił większość wojska Bagrata, który został zmuszony do opuszczenia wschodniej Gruzji.