Drugą serię tramwajów dostarczono po II wojnie światowej w 1947 roku, wagony te miały służyć jedynie do przywrócenia komunikacji tramwajowej po pożarze zajezdni Pisárky i nalotach z 1945 roku.
Konstrukcja Nadwozie tramwaju było całkowicie metalowe, nitowane, składało się ze spawanej ramy wykonanej z profili stalowych, pokrytej na zewnątrz blachą. Po prawej stronie nadwozia wstawiono dwoje dwuskrzydłowych drzwi harmonijkowych, po lewej stronie dwoje drzwi jednoskrzydłowych. Nadwozie zostało osadzone na dwóch wózkach jednoosiowych. Wewnątrz umieszczono skórzane siedzenia w układzie 2+1. Przedział pasażerski oświetlały lampy żarowe zasilane przez silnik.
Tramwaje z drugiej serii produkcyjnej o numerach 281–296 różniły się od pozostałych głównie ścianą przednią, która w porównaniu do starszych wagonów była prosta. Doczepy drugiej serii miały też zmodyfikowane wymiary nadwozia. Serię tę zaprojektowano i zamówiono w 1943 roku a wprowadzono do eksploatacji dopiero w 1947 roku.