Konstrukcja mały| Wózek wagonu nr 134 w trakcie remontu (oś napędowa z przodu, z tyłu mechanizm hamulcowy) mały| Wnętrze tramwaju nr 134 Nadwozie tramwaju oparte było na konstrukcji dwóch serii wagonów doczepnych dostarczonych przez Královopolską do Brna w 1939 i 1947 roku (nr 261–296). Nadwozie było w całości metalowe, spawane. Z prawej strony umieszczono troje drzwi składanych sterowanych elektrohydraulicznie. Dwuosiowe podwozie również zostało wykonane metodą spawania z blach stalowych i profili walcowanych. Nazwa tramwaju 4MT pochodzi od oznaczenia wyposażenia elektrycznego, które dostarczyły zakłady Škoda z Pilzna. Składało się ono z rezystorów rozruchowych umieszczonych pod podłogą i dwóch silników trakcyjnych AD 2748/hN, każdy o mocy 72 kW. Nastawnik w wagonach nr 126 i 128–146 był typu Škoda KPBS 201, a w nr 117–125 i 127 typu Siemens OR 8. Wagony posiadały hamulec elektrodynamiczny, który uzupełniał mechaniczny hamulec klockowy działający na obie osie wagonu oraz hamulec szynowy zasilany prądem hamowania silników. Prąd elektryczny z sieci trakcyjnej pobierany był przez odbierak kolejowy. Tapicerowane siedzenia rozmieszczono poprzecznie we wnętrzu w układzie 2+1.