mały|Krzyż ołtarzowy zakryty fioletowym welonem – jedna z charakterystycznych cech liturgicznych okresu Męki Pańskiej (kościół św. Marcina w Tannheim w Wirtembergii, 4 IV 2007) Okres Męki Pańskiej (łac. tempus Passionis) – w tradycyjnym obrządku rzymskim określenie ostatnich dwóch tygodni Wielkiego Postu.

Terminologia

Definicja okresu Męki Pańskiej W obrządku rzymskim Wielki Post zaczyna się w środę popielcową i trwa do Wielkiej Soboty. W tradycyjnej wersji tego obrządku (sprzed reform liturgicznych po Soborze watykańskim II) istnieje podział tego okresu na dwie części. Okres wielkopostny (tempus quadragesimale) dzieli się na:

okres Wielkiego Postu (tempus Quadragesimae) – od środy popielcowej do soboty po IV niedzieli Wielkiego Postu (Laetare) włącznie; okres Męki Pańskiej (tempus Passionis) – od do Wielkiej SobotyRubrice generales Missalis et Breviarii Romani (1960), 74..

W obrządku rzymskim zreformowanym po Soborze watykańskim II Wielki Post stanowi pewną całość i nie ma takiego rozróżnienia.