W oficjum tego okresu śpiewa się hymny Wenancjusza Fortunata o tematyce pasyjnej: Pange lingua gloriosi lauream certaminis w matutinum i laudesach (podzielony na dwie części) oraz Vexilla Regis w nieszporach.
W ujęciu tradycyjnym okres ten obejmuje również Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielką Sobotę, których liturgia rządzi się własnymi szczególnymi regułami (Triduum Paschalne).
Inne obrządki i Kościoły W nowym obrządku rzymskim nie istnieje okres Męki Pańskiej jako taki. W niektórych kościołach zachowuje się jednak zwyczaj zakrywania krzyży (czasem też rzeźb lub obrazów) fioletowymi welonami. W Liturgii Godzin następuje też zmiana charakteru czytań – zamiast Pięcioksięgu, czytanego przez pierwsze cztery tygodnie Wielkiego Postu (Księga Wyjścia od czwartku po Popielcu do soboty III tygodnia, księgi Kapłańska i Liczb w IV tygodniu), od V niedzieli aż do Wielkiej Soboty czyta się List do Hebrajczyków. Hymny przepisane są te same, co w poprzednich tygodniach Wielkiego Postu, jednak dopuszcza się możliwość użycia hymnów Wenancjusza Fortunata, co do zasady przewidzianych na Wielki Tydzień, już od poniedziałku V tygodnia Wielkiego Postu.
W Kościele ewangelicko-augsburskim również nie istnieje okres Męki Pańskiej jako taki, natomiast zachowano regułę opuszczania doksologii po introicie w dwie niedziele poprzedzające Wielkanoc.
Przypisy
Kategoria:Liturgia chrześcijańska