Janina Halina Łukasiewicz-Drewniowska (ur. 18 marca 1950 w Toruniu, zm. 27 grudnia 2012 tamże) – polska historyczka, archiwistka, etnografka, muzealniczka.
Życiorys Była jedyną córką Zygmunta Łukasiewicza i Heleny z Wiśniewskich.
Uczyła się w Szkole Podstawowej nr 5 i IV Liceum Ogólnokształcącym w Toruniu. W 1973 skończyła pięcioletnie studia historyczne (specjalność archiwistyka) na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, zaś w 1975 Podyplomowe Studium Etnografii na tej uczelni.
W latach 1973–1975 pracowała w Dziale Oświatowym Muzeum Etnograficznego w Toruniu. Następnie pracowała w Dziale Gospodarki i Rzemiosł, od 1985 nim kierowała. Była autorką scenariuszy i współtwórczynią wielu wystaw czasowych w kraju i za granicą. Współprzygotowała ekspozycję w przymuzealnym Parku Etnograficznym. Współorganizowała muzealne zespołowe wyprawy badawcze na południowe Kaszuby, do Borów Tucholskich, na Kociewie i w Dolinę Dolnej Wisły. W 1991 uzyskała stypendium Ministerstwa Kultury i, przebywając w Finlandii (Helsinki, Oslo, Oulu i Turku), pogłębiała wiedzę z zakresu muzealnictwa oraz architektury i wyposażenia wnętrz skansenów, jak również garncarstwa, kowalstwa i plecionkarstwa.