W Muzeum Etnograficznym w Toruniu stworzyła jedną z najcenniejszych i największych w Polsce kolekcji współczesnego garncarstwa i kowalstwa. Przyczyniła się do pozyskania przez placówkę ponad 15 tys. zabytków kultury materialnej. Opracowała je naukowo.
Napisała kilkanaście tekstów (artykuły, katalogi wystaw) na temat rzemiosła wiejskiego i wnętrz skansenowskich. Publikowała m.in. w „Roczniku Muzeum Etnograficznego w Toruniu”, „Polskiej Sztuce Ludowej” oraz „Acta Scansenologica”.
Współorganizowała ogólnopolskie konkursy z zakresu współczesnego rzemiosła ludowego, czego efektem były wystawy i publikacje. We współpracy z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Toruniu opiniowała wnioski dotyczące zabytków wywożonych za granicę. Prowadziła wykłady dla studentów etnografii, była opiekunką praktyk studenckich w muzeum. Brała udział w ogólnopolskich konferencjach skansenowskich. Współpracowała ze stowarzyszeniami branżowymi.
Działała w Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy muzeum: w latach 1980–1981 jako wiceprzewodnicząca, w latach 2003–2006 jako jej członkini. Od 1974 należała do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Prowadziła kolportaż wydawnictw PTL, zaś w latach 2002–2006 była członkinią zarządu oddziału toruńskiego PTL. Była członkinią Stowarzyszenia Muzeów na Wolnym Powietrzu w Polsce.