System reformatoriów amerykańskich – typ systemu penitencjarnego ukształtowany w II połowie XIX wieku (po 1870 roku) w Stanach Zjednoczonych.

Charakterystyka Więzienia w tym systemie, zwane reformatoriami, współistniały ze zwykłymi więzieniami. Nie przyjmowały recydywistów ani wszelkich osób powyżej 30 roku życia. Wyjątkową cechą reformatoriów był fakt, że długość odsiadywania kary była nieokreślona – osadzeni mieli wyjść na wolność po osiągnięciu należytej poprawy. Argumentowano to tym, że sąd wydając wyrok nie jest w stanie określić czasu potrzebnego na należytą resocjalizację. W związku z tym faktyczna długość wyroku miała być określana przez specjalnie komisje lub sąd po zapoznaniu się z opinią administracji więziennej, która obserwowałaby proces resocjalizacji skazańca.

Reformatoria jako pierwsze przygotowywały więźniów do pracy w zawodzie i rozwijały zainteresowania skazańców. Umożliwiały im tworzenie zespołów artystycznych. Czasami w reformatoriach więźniowie otrzymywali wypłaty za naukę, pracę, a nawet gimnastykę; potem musieli pokryć z nich koszty życia w zakładzie i opłacić kary dyscyplinarne. Miało to na celu nauczenie ich dostosowywania wydatków do przychodów;