Za arcydzieło Wang Menga uchodzi Samotne domostwo w górach Qingbian (Muzeum Szanghajskie), datowane na 1366. Prawdopodobnie przedstawia ono willę jego kuzyna, Zhao Lina, który musiał uciec z tej rodzinnej posiadłości położonej w górach z powodu walk, jakie toczyły się w tym regionie w 1366. To dzieło, przynajmniej na pierwszy rzut oka, należy zatem do tradycyjnego gatunku obrazów przedstawiających „pustelnie” uczonych–literatów, które pozwalały odpocząć od gwaru miejskiego życia. Jednak zwyczajowe implikacje bezpiecznego schronienia zostają tutaj podważone, nie ma bowiem na nie miejsca w sytuacji gdy nieopodal namalowanej na obrazie wiejskiej rezydencji toczyły się walki pomiędzy armiami Zhang Shichenga i Zhu Yuanzhanga. Obraz jest namalowany w mieszanym stylu, czerpiącym zarówno z X-wiecznego południowego stylu Jurana jak i XI-wiecznego północnego stylu Guo Xi. Te leżące u podstaw dzieła Wang Menga obrazy dawnych mistrzów pozwalały widzowi na wizualne branie udziału w uporządkowanym wszechświecie, spójnie zorganizowanym, tak by był on możliwy do odczytania i przejścia. Zachowując wiele cech tego typu obrazów, Wang Meng wzbudza powiązane z nimi oczekiwania, tylko po to, by zawieść je w radykalny sposób poprzez nienaturalne światło i cienie, nieostrość i zniekształcenia przestrzeni oraz pełną siły destabilizację całego terenu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wang Meng (malarz) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.