Były to pierwsze ofiary śmiertelne powstania węgierskiego 1956 r. Benke razem z współpracownikami próbowała następnie zniszczyć wyposażenie radia, by demonstranci nie zdołali się nim posłużyć po ewentualnym wkroczeniu do budynku. Jako że powstańcy nie ustępowali, 24 października nad ranem Benke potajemnie opuściła radio, które krótko potem zostało zajęte przez demonstrantów.
28 października 1956 r. Valéria Benke została usunięta ze składu Komitetu Centralnego Węgierskiej Partii Pracujących. Nie straciła natomiast stanowiska dyrektorki radia węgierskiego, którą formalnie pozostawała do 30 października; następnie została przesunięta na stanowisko wicedyrektorki radia. Po interwencji radzieckiej na Węgrzech, stłumieniu powstania i objęcia władzy w kraju przez Jánosa Kádára powróciła do zarządzania radiem jako zarządczyni komisaryczna, a od sierpnia 1957 r. - ponownie jako dyrektorka. W tym samym roku utworzyła przy radiu departament odpowiedzialny za telewizję węgierską, dostrzegając znaczenie środków masowego przekazu dla partyjnej propagandy. W 1957 r. ukończyła studia pedagogiczne na Uniwersytecie Loránda Eötvösa.