23 października 1956 r., w pierwszym dniu protestów w Budapeszcie, które przerodziły się w zbrojne powstanie, protestujący studenci zgromadzili się przed budynkiem radia i zażądali możliwości odczytania na antenie swoich czternastu postulatów. Benke, która sama nie była wrogo nastawiona wobec partyjnej frakcji reformatorskiej Imre Nagya, nie wiedziała, jak powinna się zachować. Przyjęła w budynku delegację studentów, następnie rozmawiała z bliskim współpracownikiem Nagya Gézą Losonczym, ustalając, że radio wyemituje dwanaście z czternastu punktów spisanych przez studentów - prawdopodobnie z pominięciem żądania natychmiastowego odejścia armii radzieckiej z Węgier. Po tym, gdy Benke przekazała studentom swoją zgodę na odczytanie postulatów, otrzymała telefon z Komitetu Centralnego Węgierskiej Partii Pracujących z zakazem nagłaśniania żądań protestujących. Benke podjęła próbę oszukania studentów - zaprosiła ich przedstawicieli do czytania postulatów w studiu, podczas gdy w rzeczywistości radio emitowało muzykęP. Kenez, Before the Uprising. Hungary under Communism, 1949-1956, Cambridge University Press, ISBN 9781009180429, s. 249-250.. Studenci szybko zorientowali się w sytuacji. Krótko potem do oburzonego tłumu ogień otworzyli obecni w budynku radia funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa Państwa, zabijając dwie osoby.