Utwór ten został wykonany na pogrzebie kompozytora w Warszawie, przez Chór i Orkiestrę Polskiego Radia pod dyrekcją Mieczysława Mierzejewskiego i był transmitowany na całą Polskę (uroczystości pogrzebowe trwały od 30 marca do 7 kwietnia 1937 roku objęły trasę z zagranicy przez Polskę przez m.in. Warszawę, do Krakowa).
Charakterystyka Muzycznie, "Stabat Mater" jest napisana na sopran, alt, baryton, chór mieszany i orkiestrę, obejmującą m.in. 2 flety, 2 oboje, 2 klarnety, 2 fagoty, 4 rogi, 2 trąbki, kotły, harfę, organy (ad libitum) oraz smyczki, i składa się z sześciu ruchów, co podkreśla jego dużą skalę. Każdy ruch opiera się na fragmentach polskiego tłumaczenia średniowiecznej pieśni, zróżnicowanych pod względem środków wyrazu, od części orkiestrowych po a cappella, jak w czwartym ruchu. Utwór wyróżnia się połączeniem prostoty i głębi emocjonalnej, osiąganej przez selektywne środki, takie jak melodia, harmonia, faktura i rytm. Wpływy muzyki kurpiowskiej, jak i muzyki renesansowej, zwłaszcza polskiej, są widoczne w użyciu archaicznych elementów, takich jak tercje i kwinty otwarte, zmieszane z nowoczesnymi technikami, jak równoległe ruchy między głosami i rytmy ostinatowe.